کروم قابلیت سخت شدن فولاد در هوا و روغن را افزایش میدهد. کروم با پائین آوردن سرعت سرد شدن بحرانی تشکیل مارتنزیت، سختی پذیری را افزلیش داده و بنابراین سبب بهبود حساسیتهای سختکاری و باز پخت می شود، در حالیکه همزمان استحکام ضربه را کاهش میدهد. کروم یک کاربید زای قوی میباشد، کاربید های کروم مقاومت لبه های قطعه و مقاومت سایشی را افزایش میدهند. با افزودن کروم استحکام در دمای بالا و مقاومت نسبت به ئیدروژن در فشار بالا بهبود میابد. مقاومت در برابر تشکیل پوسته با افزایش محتوای کروم افزایش میابد در حالیکه حداقل 13% کروم نامحلول در زمینه برای ایجاد مقاومت خوردگی فولاد لازم است. کروم منطقه پایداری فاز آستنیت (ү) را کوچک و بنابراین منطقه فریت افزایش می یابد با این وجود در فولادهای Cr Mn یا Cr Ni منطقه آستنیت را پایدار می سازد و موجب کاهش هدایت حرارتی ، الکتریکی و ا نبساط حرارتی می شود.












